Postępowanie spadkowe


Bardzo często zdarza się, iż po śmierci dłużnika spadkobiercy nie są chętni do współpracy z wierzycielem i nie mają zamiaru spłacać długów zmarłego. 

W przypadku smierci dłużnika wierzyciel ma za zadanie ustalić krąg spadkobierców celem skierowania wniosku do Sądu o wydanie Postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności na spadkobierce zmarłego dłużnika. W celu ustalenia spadkobierców wierzyciel powinien złożyć wniosek do sądu o stwierdzenie nabycia spadku, bo to w głównej mierze na wierzycielu spoczywa ten ciężar. W wielu sprawach to gmina z dobrodzejstwem inwentarza obejmuje spadek.

 

W sytuacji, gdy przeciwko dłużnikowi toczyło się postępowanie egzekucyjne i zmarł on w jego toku komornik sądowy zawiesza postepowanie egzekucyjne, a podejmowane jest po wykazaniu prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktem poświadczenia dziedziczenia. Tutaj równiez na barkach wierzyciela leży ciężar podejmowania odpowiednich czynności w ciągu 6 miesięcy od zawieszenia postępowania. To wierzyciel zostanie ukarany kosztami egzekucji w sytuacji, gdy nie podejmie żadnych czynności w celu ustalenia spadkobierców dłużnika.

Poręczenie cywilne

Poręczenie cywilne jest to umowa, której zasady uregulowane zostału w Kodeksie cywilnym. Poręczenie cywiilne jest umową, na pdostawie której poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela dotego, iż wykona zobowiązanie dłużnika w sytuacji, gdyby dłużnik samswojego zobowiązania nie wypełnił. W przypadku poręczenia cywilnego ważne jest, aby zostało złożone na piśmie pod rygorem niewazności. Poręczenia mogą udzielac zarówno osoby fizyczne jak i osoby prawne, umowa ta może również obejmowac dług przyszły, ale tylko którego wysokość jest z góry oznaczona. Umowa poręczenia może zostać odwołana tylko przed powstaniem długu.

 

Podstawową cechą poręczenia jest jego zależność od zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela. Przejawia się to w tym, iż niewazność zobowiązania głównego powoduje nieważność poręcznia, umorzenie zobowiązania głównego powoduje wygaśnięcie poręczenia, zakres zobowiązania głównego równy jest zakresowi poręczenia (odpowiedzialności poręczyciela tylko do wysokości w jakiej odpowiedzialny jest dłużnik).

 

W sytuacji, gdy świadczenie do jakiego zobowiązał się dłużnik nie zostało przez niego wypełnione, wierzyciel ma obowiązek niezwłocznie poinformować o tym fakcie poręczyciela, jednocześnie wzywając go do wzięcia udziału w toczącej się sprawie. Natomiast, gdy poręczyciel wypełni świadczenia za dłużnika, to powinien powiadomić o tym zdarzeniu niezwłocznie dłużnika. Prowadzi to do sytuacji, gdy poręczyciel wstępuje w miejsce wierzyciela dłużnika, od którego może żądać spełnienia świadczenia, które sam wczesniej za niego wypełnił.

 

Ustawodawca dopuszcza także sytuację, gdy poręczycielowi można także udzielić poręczenia - jest to tak zwane podporęczenie. Poręczyciel udzielajacy takiego podporęczenia odpowiada wobec wierzyciela jak poręczyciel.